Karate kid

2 juli 2024

Karate kid, weet je het nog?
In de vorige eeuw voelde ik mij de vrouwelijke versie. Met vallen en opstaan, letterlijk, heel veel leren. Vanaf mijn twaalfde, af en toe alle hoeken van de Tatami of Dojo zien om te ervaren en in mijn geheugen op te slaan. Figuurlijk kreeg ik de lessen des levens net zolang tot ik het leerde.

Op hoog niveau regelmatig en hard trainen inclusief centrale Bondstraining en Papendal. No pain no gain. Zo deed ik dat toen. Van Judo, nl.wikipedia.org/wiki/Karate en Kickboxen tot Bodybuilding en Powerliften.

Veelbelovend en toch maakte ik een andere keuze…… Na drie maanden stopte ik ermee.
Naar mijn idee moest ik veel en mocht weinig. Dat voelde onprettig. De keuze was, doen wat er gezegd werd of vertrekken. Ik koos voor het laatste tot verbazing van anderen. Ik hoorde wat reacties waaronder: Ga je echt weg? Besef je wel wat je weggooit? Weet je echt wel wat je doet? Ja, ik wist dondersgoed wat ik deed en wat de consequenties waren. Toch vertrok ik. Hoezo eigenwijs of beter gezegd eigen wijze?

Wat werd er dan gezegd zodanig dat dit voor mij de druppel was? Dat ik ‘een dikke kont’ had en moest afvallen of anders kon vertrekken. Daar schoot mijn string van uit. Mijn derrière was juist stevig en gespierd in plaats van plat en slap zoals die standaard Hollandse billen. Ik voelde mij diep beledigd en was er meteen klaar mee. Dat dus.

Tja, de lol was eraf en dan is het kiezen. Waar doe ik het voor, mezelf of een ander? Zelfdiscipline en doorzettingsvermogen zijn mooi zolang er ook plezier is. Dat miste ik en dan gaat alles voelen als moeten. Dat was zonde van mijn tijd, geld en energie.

Nu weet ik dat tegen mijn gevoel ingaan uiteindelijk leidt tot gezondheidsproblemen, ongelukken of andere wake-up calls. Hoever ga ik dan over mijn eigen grenzen heen……?

Welke krachtige keuze heb jij ooit gemaakt?

Benieuwd naar wat ik voor je kan betekenen? Bekijk mijn aanbod: