Zacht en kwetsbaar durven zijn: dit is mijn verhaal

9 december 2020

Als kind was ik een schattig, energiek, ondeugend, spontaan en ondernemend meisje met krullen. Maar door al het geweld in mijn jeugd, was mijn zachte kant compleet verdwenen. Totdat ik door diverse crisismomenten werd stil gezet. En leerde om weer ruimte te geven aan mijn gevoelige en zachte kant. En mag vertrouwen op mijn vrouwelijke intuïtie, want die brengt mij veel meer dan alles altijd maar bedenken en regelen.

Van gevoelig meisje naar een harde vechter

Van jongs af aan ben ik nieuwsgierig en ook heel gevoelig voor alles om mij heen, waaronder voor stemmingen van anderen en sfeer in ruimtes. Curly top en Shirley Temple, werd ik ook wel vaak genoemd. Mijn gevoelige karakter was vaak teveel voor mijn vader. Zodra ik iets zei dat hem niet zinde, sloeg en schopte hij mij. 

Eén van mijn eerste jeugdherinneringen was dat ik als peuter samen met mijn ouders en baby zusje op familiebezoek was in Engeland. Mijn moeder is namelijk Engelse. Mijn vader, een Hollander, had een grote Mercedes. Toen we een tussenstap in Lake District maakten en mijn ouders uitstapten, kroop ik naar voren en trok de handrem er af. De auto rolde toen langzaam richting het water. Mijn vader kon net op tijd in de auto springen om de handrem aan te trekken voordat wij het meer in verdwenen. 

Mijn vader was zo geschrokken dat hij dit hardhandig op mij afreageerde. Hij sloeg mij zo hard dat ik huilend in slaap ben gevallen. Ik logde als het ware uit. Helaas was dat niet de enige en laatste keer dat mijn vader zo streng optrad en mij sloeg. 

Iedereen heeft een krokant laagje

Dit is het begin van mijn leven. Vanaf dit moment bouwde ik een muur om mezelf heen. Mijn verdedigingsmechanisme gebaseerd op mijn overtuiging: “niet huilen want dan ben je zwak en pakken ze je. Als je sterk bent, laten ze je met rust”. Hierdoor verdween langzaam mijn spontaniteit en gevoeligheid. Door deze weg te moffelen en in mijn hoofd te schieten, had ik er geen last van. Lekker rationeel zijn, want dan hoef je niet te voelen. 

Die muur herken je misschien ook wel uit je eigen leven. De ene keer is het een houten schutting, de andere keer een betonnen muur. Misschien trek je deze op in je privéleven, in je liefderelaties. Op je werk, of in de sportschool. Soms is de muur er wel, soms niet. Zelf noem de muur en onze verdedigingsmechanismen liever een krokant laagje. Dat klinkt vriendelijker. De vraag is: hoe breek je die muur af? En waarom zou je dat doen?

Crisis: het moment om je muur af te breken

Het leven daagt je uit om die muur af te breken. Eerst krijg je kleine signalen, negatieve gebeurtenissen die zijn bedoeld om je wakker te schudden. En als je niet luistert (wat ik niet deed, heel  eigenwijs), dan krijg je steeds hardere klappen. Wie niet horen wil, moet dan maar voelen. Herkenbaar? 

Bij mij was het een kwestie van iets simpels. Ik brak mijn enkel. Maar het was zo  gecompliceerd dat ik écht niet meer kon lopen. En toen moest ik wel om hulp vragen. 

Andere gebeurtenissen die mij wakker hebben geschud waren een virus in mijn oog, een auto-ongeluk en het verlies van vriendschappen. 

Wat zijn jouw momenten geweest dat je wakker bent geschud?

 

Het moment van bezinning


Na al die moeilijke momenten, ben ik mijzelf gaan afvragen: wat wil ik nu écht en wie ben ik eigenlijk. Ik stond letterlijk stil. En dat was het moment van bezinning. Ik was helemaal klaar met love hopping en job hopping. Ik werkte in de inkoop, de harde zakenwereld en had grote behoefte aan innerlijke rust. Alleen wat is dat? Via NLP, de training Intuïtie en Bewustzijn, Reiki, een holistisch therapeut opleiding en diverse workshops begon het kwartje te vallen. Mijn zachte en gevoelige kant zat verstopt achter een enorme betonnen muur. En mijn grote uitdaging is om de balans te houden tussen de mannelijke en vrouwelijke energie, tussen kracht en zachtheid.

 

Sterk zijn in mijn kwetsbaarheid

Ik ben zo blij en dankbaar dat ik ook bewust ben geworden van mijn kwetsbaarheid en zachtheid. En dat ik niet niet altijd sterk hoef te zijn voor anderen. Sterker nog: zacht en gevoelig zijn is juist mijn kracht.

En dat is precies waar ik andere vrouwen mee wil helpen. Want, zoals Richard Bach dat zo mooi zegt: “You teach best what you most need to learn”. Vechten en de confrontatie aangaan om kwetsbaar, zachter, speels en ondeugend te durven zijn. 

Heb je hierover een vraag? Laat het mij gerust weten!

 

Zachte groet, 

Joanna